Babam
Kırk yaşım, babam ve ilk şiir…
ne uzun zaman oldu,
baba kelimesini zikretmeyeli.
ne çok oldu sana sarılmayalı.
oğlum doğduğunda
ne çok isterdim yanımda olmanı
sırtımı okşamanı
onu kucağına almanı
ismini kulağına senin okumanı
o sert yapının altındaki duygusal adamın
o güzel ela gözlerindeki ıslanmayı görmeyi
ne çok isterdim
seninle
senin sevdiğin mekanlarda
karşında bir erkek olarak oturup
rakı içmeyi
bana anlatmadan
kendinle götürdüğün
sırlarını gizemlerini benimle paylaşmanı
ah bilsen ne çok isterdim
bazen ağrıyor sol yanım babam
sızlıyor burnumun direği
hasret kalıyor dudaklarım
damarlı ellerine
özlüyorum ben seni be Bekir
taa 16 yaşımdan bu yana…
A.Semih İşevi / 27.10.2009 13:45 – Topkapı