Beyaz Kanatlar
Beyaz Kanatlar
Gözyaşlarım düşerken beyaz kanatlara
Devasa bir yas bulutu kararıyor havada
Göğün ince damarlarında dolaşırken ışık
Şefkat dolu bir yağmur başlıyor
Bulut patlıyor sonra
Ağlıyor doyasıya
Beyaz kanatları sakın unutma
Dokunuşları tüy kadar hafif
Sesleri pamuk yumuşaklığında
Sırtında dolaşan şifayı hatırla
İyileşmek o kanatların altında
Ve inanmak
Başka bir dünyanın mümkün olduğuna…
(Yas ve Ölüm Festivali’ne…)
