İNTİHAR
İçine hapsettiğim o küçük mağaranın içinde
her gece intihar ediyor önce düşüncelerim
sonra kalbimin kenarına itelediklerim.
Her defasında kafatasımın başka bir girintisine asıyorum
hüzünlerimi, güvensizliklerimi, şüphelerimi,
yanılmışlıklarımı, karanlıklarımı, kalabalıklarımı…
Her gece kör bıçakla delik deşik ediyorum
güvenimi, hayallerimi, duygularımı,
umutlarımı, inançlarımı…
Her gece boğazımın kıyısında boğuyorum
bir ben’i bir kendimi…
Her gece her gece böyle intihar edip duruyorum
ve biliyorum ki her sabah yeniden
kendini imha edecek bu intiharlarım…
